H2 geflatteerd onderuit tegen Schaakhuis 2

Oeps, collectief falen, heet dat. H2 ging gisteravond welliswaar geflatteerd maar verdiend onderuit tegen Schaakhuis 2 met 6,5-1,5 (!). Toch jammer voor een team dat twee jaar geleden nog meedeed voor promotie naar de toen nog Promotieklasse, vorige jaar degradeerde en nu ook een aardige klap te verduren krijgt. Erik en Bob Ameling speelden niet mee omdat het een uitwedstrijd betrof en Arno was verhinderd. Eugene Sigal en Bob de Jong vielen in.

Al na pakweg een uur zag het er niet lekker uit. Bob (7) stond waarschijnlijk nog het beste, Mirna en ik (5 en 1) hadden nog gelijke stellingen met al te weinig vuurwerk. Luuk (4) stond in een gecompliceerde stelling waarschijnlijk iets beter voor de tegenstander. Merlijn (3) stond een pion achter maar dit was niet direct veel beter voor de tegenstander, maar Peter (2), Gerard (6) en Eugene (8) stonden alledrie erg gedrongen met weinig uitzicht op winstkansen.

Toen begon de zogehete Wet van Murphy. Luuk rokeerde in een aanval en dit ging mis, 1-0. Gerard wist zijn drie rijen systeem niet intact te houden en verloor, 2-0. Eugene stond een stuk achter in een eindspel en zou spoedig opgeven, 3-0. Peter had het helemaal omgedraaid, en het pioneindspel was gewonnen. 3-1.

Nu was er voor mij een vervelend intermezzo: Merlijn kreeg met 40 seconden op de klok een remiseaanbod in een grootstuk eindspel. Met nog zicht op winst voor Bob, Mirna en ik remiseachtig en met alleen zicht op Merlijn's bord zei ik "liever niet". Ik had de tijd niet om een overwogen beslissing te nemen: Merlijn besloot door te spelen. Gelijk hierna hoorde ik dat Bob, die gewonnen was komen te staan, zich had verrekend. 4-1. Met die stand had Merlijn wel remise aan kunnen nemen, want een vol punt bij Mirna en mezelf zou lastig worden. Helaas, Merlijn verloor, 5-1, wedstrijd gespeeld.

Zelf ben ik wederom niet echt sterk begonnen extern. Koos dit keer voor een gesloten stelling omdat ik in open stellingen niet echt goed uit de verf kom. In een gesloten Catalan ging het tot ongeveer de 25e zet gelijk op, en op de 27e zet was ik een toren kwijt en stond zo'n beetje alles in. Frustrerend, zeker als ik de partij analyseer en voor die laatste twee zettten de stelling helemaal vlak is. Afijn, de wedstrijd was al gespeeld, maar toch. 6-1.

Lichtpuntje naast Peter was Mirna, die eigenlijk met wit deed wat ze moest doen: klein voordeel pakken, dit uitbouwen tot een lastig te verdedigen eindspel en dan proberen te winnen. Alleen dat laatste ging net niet. Eindstand een geflatteerde 6,5-1,5.

Geluk bij een ongeluk is dat verkeerde afwikkelingen beter allemaal in een wedstrijd kunnen gebeuren dan verdeeld over allemaal zoals vorig jaar. Er zijn weldegelijk nog kansen om bovenin mee te draaien in 2B, maar dan moet het wel consistenter dan gisteren.