HSB Hoofdklasse: BW1 knokt zich naar de overwinning

U leest het goed. Botwinnik 1 heeft zijn eerste matchpunten binnen in de Hoofdklasse. Na een stroeve start dit seizoen staan we nu eindelijk op het scorebord. De matchpunten werden op het laatst binnengesleept door de jongste van het team. Mooier kan bijna niet. 

 

Het was onze laatste kans. De Hoofdklasse van de HSB is dit jaar erg versterkt en handhaving is een hele uitdaging. Zeker omdat niet alle topkanonnen van Botwinnik altijd mee kunnen/willen spelen. Gelukkig hebben we bij Botwinnik genoeg jong talent lopen. Daarnaast sleepten de invallers ons deze wedstrijd er doorheen. Een mooie clubprestatie kan je wel zeggen en dat ook nog eens in de derby van Zoetermeer. 
 

We begonnen met een acherstand. Jie-Ren miste bij een pionzet van de tegenstander dat hij hem niet kon pakken. Daardoor moest hij terug met zijn paard en was materiaal verlies onvermijdbaar. Een paar tellen laten stonden de stukken ook weer in de beginopstelling. Het was kennelijk ook meteen verloren. Ik kreeg een remise aanbod. Kon ik uiteraard niet zomaar aannemen. Ik overlegde met Thom, ik stond namelijk niet zo lekker. Thom zei letterlijk: 'Doe maar, we verliezen toch wel'. Dat triggerde mij, ik speelde door. 

De donkeren wolken van Thom begonnen op te klaren. Daar hielp hij zelf ook aan mee. Vanuit een betere stelling deed hij een loperoffer, waardoor de koningsstelling van de tegenstander uiteen werd geslagen. Op jacht naar mat en stukken bleef niks overeind. De tegenstander zag het ook niet meer zitten en gaf zich gewonnen. Ook Davin wist zijn pot te winnen. Leek het even niet op, maar de tegenstander vergiste zich in een zetje. Hij verloor niks, want hij gaf al op voordat hij de zet kon doen. De vergissing was dat hij helemaal niet een stuk verloor. Het was nog door te spelen, maar waarschijnlijk dan wel een iets betere stelling voor Davin. Meteen winst doen we het natuurlijk ook voor. 

Die wolken die zo donker waren hingen wel boven het hoofd van Wilco. Af en toe kwam er wel een stukje licht doorheen, maar uiteindelijk bleek Wilco het licht niet te vinden. Hij kwam vanuit het middenspel een pion achter. Moest in tijdnood in het eindspel overleven. Miste denk ik ergens een kans op de vrijpion van de tegenstander te stoppen en verloor uiteindelijk zelf materiaal. Helaas. 

Het stond dus ineens gelijk. Met overal kansen. Erik had al eens remise aangeboden. Stond eerst beter, maar zijn stukken werden minder actief. Vooral zijn torens waren het probleem. De tegenstander kreeg wel meer ruimte. Het was dus lastig. Erik bleek taai te zijn en wist zijn stelling naar een remise te loodsen. Wel nog steeds met een pion meer, maar op stelling minder. Geen verkeerd resultaat. 

Nog steeds gelijk, maar ik zag mijn eigen stelling voor me. Dat zag er niet goed uit. Maar ik keek naar links en zag daar Arno van der Lubben zitten. Hij doet het goed de laatste tijd. Mocht ik zelf ontdekken in de 1e ronde van deze cyclus. Zag hem ook op sterke wijzen 2000 spelers van het bord slaan op het haagsweekend toernooi. Hij maakt grote stappen de laatste tijd. Hij had in zijn stelling een stuk geofferd voor pionnen en ruimte. Dit bleek te werken, want uiteindelijk had hij een dame voor een loper en een toren. Met nog steeds een aantal pionnetjes meer. Is uiteraard wel altijd lastig uit te spelen, maar hij bleef rustig. Wachtend op het foutje van de tegenstander. Die kwam er een dat bracht een stuk en de winst. 

Nog maar een puntje. Maar ik zag nog steeds mijn eigen bord. Dat was hoogstens een halfje, met wat geluk. Ik kon het andere bord niet zien. Helemaal aan de andere kant. Daar zat Ciro. Geef ik les. Alle hoop daar maar op. Maar hij zat ook in tijdnood. Net zoals ik. Opeens hoor ik veel geluid aan de andere kant. De partij is klaar. Geen idee wat er gebeurd is. Er komt iemand naar me toe: "je moet minimaal verliezen, matchpunten zijn al binnen". Duidelijk! De grote kleine man was in het eindspel zijn tegenstander te slim af. Gewonnen door een smerig trucje. Het paard ingesloten, heerlijk. Voor de rest ook een goede partij gespeeld. Eigenlijk niet veel minder gestaan. Alleen richting het eindspel. Toen was het even zweten, maar het resultaat wordt er niet minder mooi om. 

Ik was nog als laatste bezig. Ik probeerde er nog wat uit te slepen, maar ook mijn laatste kansje ging voorbij. Het was nog bijna mat, als mijn tegenstander de koning had aangeraakt waar hij even met zijn hand boven hing. Hij zag het waarschijnlijk ook en deed een andere zet. In het eindspel met een pion minder was het verloren. Helaas. Het geeft wel mijn vorm aan van dit moment. Laatste in de A-groep intern. 0 uit 4 in de HSB competitie. Maar... gewonnen als team. Niet meer laatste en nog kans op handhaving. Toch nog een mooie avond.